Materiały

Ćwiczenia do samodzielnej pracy

Sześć krótkich ćwiczeń zebranych z artykułów na tym blogu. Możesz je zrobić samodzielnie, na kartce, bez konieczności kontaktu — to praktyczne narzędzia, nie zapowiedź sprzedażowa.

Decyzja na jednej stronie

Z artykułu: Jak podjąć trudną decyzję, kiedy żadna opcja nie wydaje się idealna?

Weź kartkę i odpowiedz krótko na poniższe pytania.

Zapisz swoje odpowiedzi
  • Jaką decyzję próbuję podjąć?
  • Czego się boję?
  • Co wiem na pewno?
  • Czego nie wiem, ale mogę sprawdzić?
  • Jakie wartości są po obu stronach decyzji?
  • Jaki jest koszt braku decyzji?
  • Jaki najmniejszy odpowiedzialny krok mogę zrobić teraz?
  • Gdybym potraktował/a siebie z życzliwością, co bym sobie doradził/a?

Dowody kompetencji

Z artykułu: Awans, a mimo to wątpliwości — skąd się biorą i jak sobie z nimi poradzić

Weź kartkę i odpowiedz na poniższe pytania — konkretnie, bez umniejszania.

Zapisz swoje odpowiedzi
  • Jaką decyzję podjęłam/podjąłem w tej roli, która się sprawdziła?
  • Co konkretnie zrobiłam/em dobrze w ostatnim miesiącu?
  • Kto i kiedy dał mi konkretną, pozytywną informację zwrotną?
  • Czego nauczyłam/nauczyłem się w ciągu ostatnich czterech tygodni, czego nie umiałam/em wcześniej?
  • Gdyby przyjaciółka lub przyjaciel opowiedział mi o swoich pierwszych miesiącach w podobnej roli, czy oceniłabym/oceniłbym ją tak surowo, jak oceniam siebie?

Mapa Twoich granic

Z artykułu: Jak postawić granicę w pracy — i nie zniszczyć przy tym relacji

Zrób to ćwiczenie na kartce — szczerze, bez autocenzury.

Pytania do przemyślenia
  • Gdzie w pracy czujesz regularnie narastającą frustrację lub wyczerpanie? (To zazwyczaj miejsce, gdzie brakuje granicy.)
  • Czy jest coś, na co regularnie się zgadzam, a potem żałuję?
  • Co powiedziałabym / powiedziałbym, gdybym nie bał/bała się reakcji drugiej strony?
  • Gdzie w pracy moje granice są jasne i dobrze działają? (To Twój punkt odniesienia — co robiłaś / robiłeś inaczej?)
  • Jaki najmniejszy krok mogę zrobić w tym tygodniu, żeby postawić jedną granicę, której unikam?

Gdzie teraz jestem?

Z artykułu: Wypalenie zawodowe — jak je rozpoznać i co zrobić, zanim stanie się kryzysem

Odpowiedz na poniższe pytania na kartce lub w myślach — szczerze, bez autocenzury.

Zatrzymaj się i odpowiedz
  • Na skali 1–10: ile energii mam po tygodniu pracy (1 = kompletne wyczerpanie, 10 = pełna regeneracja)?
  • Kiedy ostatnio skończyłam / skończyłem dzień pracy z poczuciem, że zrobiłam / zrobiłem coś wartościowego?
  • Gdybym miała / miał dziś zrezygnować z jednej rzeczy w swojej pracy — co by to było i dlaczego jeszcze tego nie zrobiłam / zrobiłem?
  • Co pomaga mi się regenerować? Kiedy ostatnio to zrobiłam / zrobiłem?
  • Czy jest coś, co sygnalizuje mi od tygodni, że coś jest nie tak — i na co ciągle nie reaguję?

Co zrobić dziś wieczór

Z artykułu: Jak odzyskać klarowność decyzji zawodowych

Wybierz to jedno z trzech pytań poniżej, które wywołało w Tobie najmocniejszą reakcję. Weź kartkę papieru. Napisz ręcznie — nie na klawiaturze — swoją odpowiedź. Daj sobie dziesięć minut. Nie redaguj. Nie oceniaj. Pisz to, co przychodzi.

Wybierz jedno pytanie
  1. Czego tak naprawdę się boję, jeśli ta decyzja się nie powiedzie?
  2. Czy ta decyzja jest naprawdę moja?
  3. Jak ocenię tę decyzję za trzy lata — niezależnie od tego, jak się potoczy?

Coaching czy mentoring — szybki test

Z artykułu: Kiedy sesja coachingowa musi zmienić się w mentoring

Sprawdź, ile z poniższych zdań pasuje do Twojej obecnej sytuacji.

Zaznacz, co pasuje
  • Mam konkretne pytanie i szukam na nie merytorycznej odpowiedzi, nie przestrzeni do myślenia.
  • Wracam do tego samego tematu od kilku tygodni, bo brakuje mi wiedzy, nie odwagi.
  • Moje pytania zaczynają się od „jak", a nie od „dlaczego się boję".
  • Po rozmowie z kimś zostaje mi wniosek: „potrzebuję kogoś, kto mi to pokaże, a nie kto zapyta mnie po raz kolejny, co o tym myślę".

Chcesz dokładniejszy wynik? Zrób pełny quiz coaching czy mentoring — 5 pytań, wynik od razu.

Zrobiłaś/eś ćwiczenie i chcesz pójść dalej?

Czasem samodzielna refleksja wystarcza. Czasem pomaga rozmowa z kimś z zewnątrz, kto pomoże uporządkować to, co z niej wynika.

Umów sesję →